ته نشین دل

روزگار ها درگذرند و در این گذر فقط بر امید تازیانه می زنندروزگاری با رویا سپری می شود و روزگاری در در فرط رویا و روزگاری دیگر در تجسم آن در واقعیت جان می دهد.این همان زندگی کودکانه ماست فقط دیگر رویاهایش به واقعیت بدل نمی شودتفاوتی در ذات آن نبوده است آن موقع خودمان هم در رویا بودیم اما روزگار ما را به درون خود کشاند.. اندکی صبر کنی نتیجه ی صبر خود را خواهی دید و آن صبر نداشتن است. صبر نداشتن برای تحقق رویایی که سال ها برای آن صبر کرده ای کوبیدن سیمانی است که سال ها برای سفت شدنش زمان هدف داده ای.آری آغار زندگی در توهم سپری می شود حتی اگر موفق ه...

ادامه مطلب