دنیای صورتی

دنیای صورتی فریب دهنده ای خواهد آمد و بی درنگ بی آن که بفهمی تورا میبلعد؛ تو را غرق خویش خواهد کرد و تا به خود بیایی دیگر اسیر سیالیت زمان شده ای.
4 سال و اندی از آن روز ها که این وبلاگ را راه اندازی کردم و تنها سنگر من برای نگارش دنیای درونم بود گذشت، عشق را یافتم و سپس او مرا گم کرد در آتش سوختم ولی هم چنان زمان که میگذرد من را نیز با خودش خواهد برد، من جزئی از سیالیت روزگار شده ام. 
4 سال بعد از آن روز ها من به همه آنچه که باید میرسیدم رسیدم به جز یکی؛ زیرا گاهی فقط خواستن تو کافی نیست و آدم ها مانند اهداف تو رفتار نمیکنند آن ها همراه با تو تغییر میکنند و سپس در گذرگاهی تورا جا میگذارند آن جاست که بی رحمی زندگی تورا در آغوش میگیرد.
من بعد از آن دوباره عاشق شدم این بار عاشق بی رحمی دنیا و در آغوش آن آرام گرفتم زیرا هیچوقت ناامیدم نمیکند او یا طبق انتظار بی رحم هست یا طی شانسی با بخت تو یکسان عمل میکند بنابراین زمانی که بی رحمی دنیا را بپذیری دیگر اسیر غمناکی آن نخواهی شد. 
این روز ها را دوست دارم هرچند تنها تر از قبل هستم ولی حداقل دیگر با خودم دشمن نیستم.