ته نشین دل
درباره سایت
امکانات وب
روزگار ها درگذرند و در این گذر فقط بر امید تازیانه می زنند
روزگاری با رویا سپری می شود و روزگاری در در فرط رویا و روزگاری دیگر در تجسم آن در واقعیت جان می دهد.
این همان زندگی کودکانه ماست فقط دیگر رویاهایش به واقعیت بدل نمی شود
تفاوتی در ذات آن نبوده است آن موقع خودمان هم در رویا بودیم اما روزگار ما را به درون خود کشاند..
اندکی صبر کنی نتیجه ی صبر خود را خواهی دید و آن صبر نداشتن است. صبر نداشتن برای تحقق رویایی که سال ها برای آن صبر کرده ای کوبیدن سیمانی است که سال ها برای سفت شدنش زمان هدف داده ای.
آری آغار زندگی در توهم سپری می شود حتی اگر موفق هم شوی که توهم ها را واقعی کنی یا راهت را سد می کنند و حتی اگر آن هم نشد باز هم بلند شوی و به اطراف خود بنگری آن زمان می بینی که این همه تو را از همه دور کرده است برای گذشتن از حوادث دیگر یار با وفایی نیست....
عمر عجب می گذرد اما همگی بی عمر زنده ایم همه به کنار من فقط خود را تجربه کرده ام و در تجربه ی خود غرق شده ام
زندگی آدمی مانند زندگی حلزونی در جنگل های وسیع است که هر دمی پس از گذری طولانی از لای درختان آفتاب بر زندگی اش گرما می دهد و دوباره ناپدید می شود.
شاید آفتاب درخشیدن،مهتاب کنار دریای آرام در آسمان تابستان آن هوای تازه دم صبح کوهستان آن اندک موفقیت یا کور سوی امید در وسط تنگنای انگلستان آن همه ی امیدی که هست فقط ضایعات زاییده رسیدن به هدف است و باید به طور کل آن ها را فراموش کنیم.
هدف را بدون امید سپری کنی رسیدن را بدون رویا بگذرانی و در نهایت بتوانی اندکی رویا هایت را زندگی کنی زمانی که نه هدفی باقی مانده که به آن نرسیده باشی و نه رسیدنی که تجربه نکرده باشی..
و اما طبیعت شاید تا ابد پیروز باشد...
روزگاری با رویا سپری می شود و روزگاری در در فرط رویا و روزگاری دیگر در تجسم آن در واقعیت جان می دهد.
این همان زندگی کودکانه ماست فقط دیگر رویاهایش به واقعیت بدل نمی شود
تفاوتی در ذات آن نبوده است آن موقع خودمان هم در رویا بودیم اما روزگار ما را به درون خود کشاند..
اندکی صبر کنی نتیجه ی صبر خود را خواهی دید و آن صبر نداشتن است. صبر نداشتن برای تحقق رویایی که سال ها برای آن صبر کرده ای کوبیدن سیمانی است که سال ها برای سفت شدنش زمان هدف داده ای.
آری آغار زندگی در توهم سپری می شود حتی اگر موفق هم شوی که توهم ها را واقعی کنی یا راهت را سد می کنند و حتی اگر آن هم نشد باز هم بلند شوی و به اطراف خود بنگری آن زمان می بینی که این همه تو را از همه دور کرده است برای گذشتن از حوادث دیگر یار با وفایی نیست....
عمر عجب می گذرد اما همگی بی عمر زنده ایم همه به کنار من فقط خود را تجربه کرده ام و در تجربه ی خود غرق شده ام
زندگی آدمی مانند زندگی حلزونی در جنگل های وسیع است که هر دمی پس از گذری طولانی از لای درختان آفتاب بر زندگی اش گرما می دهد و دوباره ناپدید می شود.
شاید آفتاب درخشیدن،مهتاب کنار دریای آرام در آسمان تابستان آن هوای تازه دم صبح کوهستان آن اندک موفقیت یا کور سوی امید در وسط تنگنای انگلستان آن همه ی امیدی که هست فقط ضایعات زاییده رسیدن به هدف است و باید به طور کل آن ها را فراموش کنیم.
هدف را بدون امید سپری کنی رسیدن را بدون رویا بگذرانی و در نهایت بتوانی اندکی رویا هایت را زندگی کنی زمانی که نه هدفی باقی مانده که به آن نرسیده باشی و نه رسیدنی که تجربه نکرده باشی..
و اما طبیعت شاید تا ابد پیروز باشد...
برچسب: dream b6,dream b6 dahon,
نویسنده: سجاد حسینیان